Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

Με κίτρινο χρώμα απεικονίζεται το μέσο νεύρο όπως διέρχεται μέσα από τον καρπιαίο σωλήνα.

Τι είναι το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα;

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα αποτελεί συμπιεστική νευροπάθεια του μέσου νεύρου και οφείλεται στην πίεση που υφίσταται το νεύρο στο επίπεδο του καρπού.

Το μέσο νεύρο περνά μέσα από τον καρπιαίο σωλήνα και κατευθύνεται προς την άκρα χείρα. Συμμετέχει στη νεύρωση του αντίχειρα, του δείκτη, του μέσου και μέρους του παράμεσου δακτύλου.

Μέσα στον καρπιαίο σωλήνα βρίσκονται επίσης οι καμπτήρες τένοντες του χεριού. Ο διαθέσιμος χώρος είναι συγκεκριμένος και περιορισμένος. Έτσι, οποιαδήποτε διόγκωση των τενόντων ή του νεύρου μπορεί να μειώσει τον διαθέσιμο χώρο. Το αποτέλεσμα είναι η πίεση του μέσου νεύρου και η εμφάνιση των χαρακτηριστικών συμπτωμάτων της πάθησης.

Ποια είναι τα αίτια του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα;

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα μπορεί να σχετίζεται με διάφορους παράγοντες. Σε αρκετές περιπτώσεις, μάλιστα, δεν εντοπίζεται μία συγκεκριμένη αιτία.

Η έντονη χρήση των χεριών και οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις κάμψης του καρπού μπορεί να επιβαρύνουν την περιοχή. Επίσης, ένας τραυματισμός ή ένα κάταγμα μπορεί να μεταβάλει τον διαθέσιμο χώρο μέσα στον καρπιαίο σωλήνα και να αυξήσει την πίεση στο μέσο νεύρο.

Ρευματοειδής αρθρίτιδα και άλλες φλεγμονώδεις παθήσεις μπορούν να προκαλέσουν οίδημα γύρω από τους τένοντες. Παρόμοια επίδραση μπορεί να έχουν ορμονικές μεταβολές, ανατομικές ανωμαλίες και σπανιότερα τοπικοί όγκοι.

Ποιοι παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης;

Ορισμένοι παράγοντες συνδέονται με μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης της πάθησης. Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα παρατηρείται συχνότερα στις γυναίκες, πιθανώς λόγω ορμονών.

Η εγκυμοσύνη και η εμμηνόπαυση μπορεί να συνοδεύονται από κατακράτηση υγρών. Αυτό μπορεί να αυξήσει την πίεση μέσα στον καρπιαίο σωλήνα. Παράγοντες κινδύνου αποτελούν επίσης:

• ο σακχαρώδης διαβήτης,
• οι παθήσεις του θυρεοειδούς
• η παχυσαρκία

Επιβαρυντικό ρόλο μπορεί ακόμη να έχουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις κάμψης του καρπού ή η χρήση εργαλείων με κραδασμούς (κομπρεσέρ).

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Η πίεση του μέσου νεύρου προκαλεί χαρακτηριστικά συμπτώματα. Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα μπορεί αρχικά να εμφανίζεται με πόνο στο ύψος του καρπού και μούδιασμα στο χέρι.

Ο πόνος είναι συχνά εντονότερος κατά τις νυχτερινές ώρες και μπορεί να διακόπτει τον ύπνο. Μπορεί επίσης να αντανακλά κυρίως στον αντίχειρα, τον δείκτη και τον μέσο δάκτυλο καθώς είναι συχνό και το αίσθημα μυρμηγκιάσματος ή ηλεκτρισμού.

Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανίζονται κατά την οδήγηση ή όταν ο ασθενής κρατά ένα τηλέφωνο ή ένα βιβλίο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο πόνος επεκτείνεται προς το αντιβράχιο, τον αγκώνα ή ακόμη και τον ώμο.

Καθώς η πίεση εξελίσσεται, μπορεί να εμφανιστεί αδυναμία στη σύλληψη αντικειμένων. Σε σοβαρά στάδια, το μέσο νεύρο μπορεί να υποστεί ατροφία και πάρεση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ατροφία του αντίχειρα και σημαντική αδυναμία σύλληψης ή δραγμού.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση βασίζεται κυρίως στο ιστορικό και στην κλινική εξέταση. Ο γιατρός αξιολογεί την κατανομή των συμπτωμάτων, την αισθητικότητα και τη μυϊκή δύναμη του χεριού.

Ειδικές κλινικές δοκιμασίες, μπορούν να βοηθήσουν στην εκτίμηση. Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα μπορεί επίσης να ελεγχθεί με ηλεκτρομυογράφημα και μελέτη της νευρικής αγωγιμότητας.

Οι εξετάσεις αυτές βοηθούν στην αξιολόγηση της λειτουργίας του μέσου νεύρου και της βαρύτητας της βλάβης.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί υπερηχογράφημα ή να ζητηθεί ακτινογραφία για τον αποκλεισμό άλλων αιτιών πόνου, όπως κάταγμα ή αρθρίτιδα.

Πώς αντιμετωπίζεται το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα;

Η θεραπεία καθορίζεται από τη βαρύτητα και τη διάρκεια των συμπτωμάτων. Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά στα αρχικά στάδια.

Σε μέτριες ή προχωρημένες περιπτώσεις απαιτείται  χειρουργική αποσυμπίεση του νεύρου. Στόχος της θεραπείας είναι να μειωθεί η πίεση πριν προκληθεί μόνιμη βλάβη στο μέσο νεύρο.

Συντηρητική αντιμετώπιση

Στα αρχικά στάδια εφαρμόζονται μη χειρουργικές μέθοδοι. Ένας νυχτερινός νάρθηκας μπορεί να διατηρεί τον καρπό σε ουδέτερη θέση και να περιορίζει την πίεση στο νεύρο.

Συνιστάται επίσης η αποφυγή κινήσεων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα. Η ξεκούραση του χεριού μπορεί να περιορίσει τον ερεθισμό της περιοχής.

Για τη βραχυπρόθεσμη ανακούφιση του πόνου μπορούν να χρησιμοποιηθούν αναλγητικά ή μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη.

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα που εμφανίζεται κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να βελτιωθεί μετά τον τοκετό.

Πότε χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση;

Η επέμβαση ενδείκνυται όταν η πάθηση βρίσκεται σε μέτριο ή προχωρημένο στάδιο και όταν τα συμπτώματα επιμένουν παρά τη συντηρητική θεραπεία.

Με τοπική αναισθησία πραγματοποιείται μικρή τομή περίπου 2-3 εκατοστών στον καρπό. Στη συνέχεια γίνεται διάνοιξη του καρπιαίου σωλήνα και απελευθέρωση του μέσου νεύρου.

Η αποσυμπίεση προσφέρει συχνά άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματα. Ιδιαίτερη σημασία έχει, όμως, η επέμβαση να πραγματοποιείται πριν προκληθεί σοβαρή νευρική βλάβη.

Σε προχωρημένο στάδιο μπορεί να έχει ήδη εμφανιστεί ατροφία ή πάρεση του μέσου νεύρου. Τότε,  η χειρουργική αντιμετώπιση έχει απόλυτη ένδειξη προκειμένου, να διακοπεί η περαιτέρω επιδείνωση της πάθησης.

Αποκατάσταση μετά την επέμβαση

Μετά τη χειρουργική αποσυμπίεση, η χρήση του χεριού επανέρχεται σταδιακά. Τα ράμματα αφαιρούνται 20 ημέρες μετά την επέμβαση. Η πλήρης δραστηριότητα μπορεί να επανέλθει σε περίπου τέσσερις εβδομάδες.

Η πορεία της αποκατάστασης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη βαρύτητα της νευρικής βλάβης. Όταν το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα αντιμετωπίζεται πριν εγκατασταθούν μόνιμες αλλοιώσεις, τα αποτελέσματα είναι πολύ καλά.

Σε σοβαρές και παραμελημένες περιπτώσεις, η βλάβη του νεύρου δεν είναι πλήρως αναστρέψιμη. Για αυτό η έγκαιρη αξιολόγηση και αντιμετώπιση έχει ιδιαίτερη σημασία για τη λειτουργικότητα του χεριού.

Εάν εμφανίζετε πόνο, μούδιασμα ή αδυναμία στο χέρι, επικοινωνήστε με τον εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό Χειρουργό, Γεώργιο Κόλλια. Η έγκαιρη διάγνωση του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα συμβάλλει στην επιλογή της κατάλληλης θεραπείας και στην αποφυγή μόνιμης βλάβης του νεύρου.